NAWA

بەزەن ئىشلارنى ئەقلىمگە سىغدۇرالماي يەنە سىغدۇرالماي ،،،،توۋا دە ،بولمىسا بىردەمدە سىنىڭ بېشىڭغا كىلىدۇ،،،،خەق بىلەن مىنىڭ نىمە ئىشىم ، ئۆزەمنىڭ ئىشىنى قىلاي مەن ،،،يا بۇ مەن ياشاۋاتقان يەر نىمە بولدى دەيمەن؟،،،، بۇ  قىيامەت قايىم بۇلامدۇ نىمە ؟،،، دېنشىدىكىدەك   بىنا ئۆرۈلۈپ  ئاسمان كۆمتۈرلۈپ كەتمىگەن بولسىمۇ ، ئىككى پۇتلۇق ئادەمسىمانلار كۆپىيىپ كەتسە ھەجەپ مەنىسى قالمايدىكەن بۇ جاھاننىڭ ،،،،كاللامدا ھەر خىل

***
بۈگۈن يەنە ئەھۋال باشقىچە ،كۈن غەرىبتىن چىقىپ قالغاندەك  ياكى مەن تۇيۇقسىزلا يۈتۈرۋەتكەن  نەرسەمنى  تېپىۋالغاندەك  ، چىرايىمدىن ھەممە يېرىمدىن خوشاللىق ... سەن كۈلگەنتىڭ پۈتۈن ئالەم كۈلدى، كۆڭلۈمدىكىنى مۇشۇنداقلا ئىپادىلەي ...

 سەلجۇقلار تەزكىرىسى

تىلسىملار دۇنياسىدا  نۇر چاچقان ئالىم

سۆيگۈچى  سۈيۈلگۈچى ئالدىدا  ئۆزىنىڭ قىمىتىنى يوقىتىپ قويىدىكەن، مەنمۇ شۇنداق بولدۇم. ئۇنىڭ ئالدىدا ھەممە قىمىتىم نول بولدى، ۋاقىت ئۇزارغانچە  شۇنچە نول بولدى . مەن ئەزەلدىم ئۇنداق بۇلىشىنى خالىمايتىم  ،ئەر كىشى غىلجىڭ بولماسلىقى كېرەك دەپلا ئويلايتىم  ئەمما نىمىدىن

بارىمەن قېشىڭغا ھامان بىر كۈنى ،
تاشلاپ بۇ ھازازۇل رەڭۋاز دۇنيانى .
ئاھ ...سىنىڭ چىرايلىق تەبەسۇملىرىڭ !
ساقايتار روھىمنىڭ جاراھىتىنى.

 

ئۆزۈڭ ئەڭ يېقىن كۆرگەن ئادەمنىڭ يۈرىكىگە قولۇمنى تىقىپ باقساڭ --- قۇرۇق .  مەن شەكىلگە ئالدىنىپ  يۈرۋاتىمەنمۇ  نىمە ؟
ئەڭ ناچار  ، ئىپلاس دىگەن ئادەمنى  تاسادىبىي  پۇرسەتتە ھىس قىلسام ،  ئۇ ئادەم  مىنى ھايا...

_ مانا قاراڭلار، ئادەمنىڭ ئۆمرى قىسقا بولىدۇ. بىرەر جاينىڭ سەرگۈزەشتىسى كىشى ئۆمرىگە قارىغاندا ناھايىتى ئۇزۇن گەپ، بۇنى پەقەت ئۆلمەس خىزىرلا بىلىدۇ. ئەمما ئادەملەرنىڭمۇ قىسققا ئۆمرىدە ئۆزىگە لايىق سەرگۈزەشتىلىرى بولىدۇ.
_ موما، ئەمىسە ئادەملەرنىڭ سەرگۈزەشتىلىرى توغرۇلۇق سۆزلەپ بەرسىڭىز، _ دەپ سورىدىم. موماي تۆۋەندىكى ۋەقەلەرنى سۆزلىدى:
«بۇرۇن بۇھەم ئىسىملىك بىر ئادەم ئۆتكەنىكەن. ئەتىيازلىقى قار كېتىپ، ئېتىزلار تاۋلاشقاندا، بۇھەم بىر پارچە يەرنى تېرىماقچى بوپتۇ. 13 – 14 ياشلىق بالىسىغا ساپاننىڭ سېپىنى تۇتقۇزۇپ، ئۆزى بويۇنتۇرۇقنى گەجگىسىگە سېلىپ يەر ھەيدەپتۇ. ھېرىپ – تەرلەپ تىلى ساڭگىلاپ كېتىپتۇ.

ئەتىگەندىلا ئويغىنىپلا ئاڭلىغىنىم يامغۇرنىڭ تاراسلاپ چۈشىۋاتقان ئاۋازى ،ياتاقتا مەندىن باشقا يەنە ئىككى خەن  ساۋاقدىشىم جىمجىت ئۇخلاپ
ئەتىگەندىلا مۇشۇ مەنىسىز  شىئاۋنېينى  يەنە ئاچتىم ، بەك مەنىسىز  نەرسە بۇ دەپ ئويلايمەن  لىكىن  يەنە قانداق  گەپلەر باركىن دەپ ئويلايمەن ، يەنە ئاچىمەن  ،  ئۇيغۇر بالىلارنىڭ  قۇرۇق مەنىسىز  ئەھمىيەتسىز  گەپلىرى بولسىمۇ  يەنە  كۆڭلۈمگە ئازىراق تەسەللى تېپىپ قالىمەن ،  غېرىپلىققا  داۋا ئىزدەيمەن  شۇ ...
 

نەم ھاۋا ، نەم مۇھىت ، نەملىشىپ كەتكەن قوۋۇم ،ئاجىز بىر خەلىق ،  توپان بالاسىنى ئەڭ دەسلەپ مۇشۇ يەرلەردىن باشلىنامدىكىن دەيمەن . نەچچە كۈن توختىماي يامغۇر يېغىپ  بەكلا ئادەمنىڭ كەيپىياتىنى بۇزىۋەتتى ، بۇ لارغا ھىچقانداق تەسىر قىلمايدۇ بۇ نەم ھاۋا ، بىز ئاجايىپ خەق ئىسىقىلق  ئىللىق ...
مۇشۇنداق ھەممە يەر  مازاردەك  بىز خىل سۈكۈتكە چۆمگەندە ھەجەپ ئازاپلىنىمەن  ، ھاياتمۇ ھايات ئەمەستەك ،  تۈنۈگۈن يولدا كېتىۋېتىپ  خۇددى ئۈزەمنى تاشقى پىلاننىتتا  ياشاپ قېلىۋاتقاندەك ھىس قىلىپ كەتتىم .. مەن يامغۇرغا بەك ئۆچ بۇلۇپ كەتتىم ...

دىمەك ساۋاتسىز ئانىلاردىن تۇغۇلغان ئۇيغۇرلارنىڭ قانچىلىك ساۋادىمىز بولماقچى ؟ سۈپىتىمىز قانچىلىك بولماقچى ؟ ئانىمىز ساۋاتسىز ، دادىمىز چالا ساۋات بولغاچقا ، يا گۆش ئەمەس ، يا ماي ئەمەس ، بەز بۇلۇپ قالمىدۇقمۇ ؟! بۈگۈنكى كۈندە بىزنى تۇغقان ، بالىلىرىمىزنى تۇغقان ئانىلارنىڭ بىلىمى زادى قانچىلىك؟ ئۇلار زادى قانچىلىك ئىشلارنى بىلىدۇ؟ بىرىنچى ، ئۇلار كوتۇلداپ ، كۆز يېشى بىلەن تەھدىت سېلىپ ۋە قورقۇتۇپ تۇرۇپ ، ئۆزىنىڭ تار دائىرىدىكى بىلىمى بىلەن ئۆي ئىچىدىكى بارلىق ئىشلارنى ۋە ئاتىدىن تۇتۇپ بالىغىچە ئۆزى دىگەن ئاددىي سىزىققە كەلتۈرۈپ كونترول قىلىشنى بىلىدۇ .
 

شىنجاڭنىڭ ھەممە يېرىدىن بۇيەرلەرگە توپلىشىپ كىلىمىز، مەخسىدىمىز- ئوقۇش ، ئاتىقىمىز- ئوقۇغۇچى  ئاتا-ئانىمىز خوشال ، بالىسىدىن پەخىرلىنىدۇ  مىنىڭ بالام كۇلىدا ئوقايدۇ دەپ كىمنى كۆرسە پەخىرلىنىپ سۆزلەيدۇ....
ئۆزەممۇ مۇشۇ كۇلىدا ، ئۆزەم كۆرگەن ئەھۋاللاردىكى  ئۇيغۇرئوقۇغۇچى بالىلار توغىرسىدا  بىر  پىكىر بايان قىلاي.
-ئو مەكتەپتە  مانچە خىل ئېقىم باركەن .دەپ شۆز باشلاپ قالدى بىر ئويۇنخۇمار ئاغىنەم  -ھە سۆزلە ئاغىنە قانداقكەن ؟  مەنمۇ قىزىقىپ قالدىم
-بىرخىلى xx ئېقىمى ، بۇلار ھىچ ئىشقا ئارلاشماي ئۈگىنىش قىلىدىغان بالىلاركەن ، يەنە بىرسى  بىزدەك ئۇيۇن تاماششا  ھەممىنى قىلىپ ماڭىدىغانلار........بۇغۇ بىر چوڭ ئىش ئەمەس  ، بەلكىم ھەممە مەكتەپتە باردۇر  كىچىكىنە ئىككى تۆتتال ئۇيغۇر بالىلار بىر مەكتەپتە چىقىشالماي 

ھېدايەتنامە
ئابدۇرەھېم ئۆتكۈر

ئۆمۈر مەنزىلىدىن تىنماي ئىزلىدىم مەن ھەقىقەتنى,
تەپەككۇر بولدى بىر ھادى تېپىشتا چىن ھىدايەتنى,
تىلەپ ھەر سۆزگە باي مەنا يەنە جانلىق پاساھەتنى,
دىلىم ئىستەيىتتى ئىزھارغە ھەمىشە مەقبۇل پۇرسەتنى.
كىلىڭ ئەي دوستلىرىم ئەمدى خۇشال باشلايلى سۆھبەتنى.

سۆزۇمنىڭ باشى بسم اللھ بۇ مۆئمىنلىك ۋەزىپەمدۇر,

ئەي خالايىق تەس ئىكەن ئۇيغۇر بولۇپ ياشىماق،
ئادەت بولدى بىزلەرگە ئۆزىمىزنى غاجىماق.
قۇدرەت تېپىش يولىغا سالاي دېسەك ئارغىماق،
ئۈزەڭگىمۇ، ئىگەرمۇ، يوللاردا كۆپ ئاچىماق.
نېمانچىلا تەس دەيمەن، ئۇيغۇر بولۇپ ياشىماق!

ئوقۇتقۇچى----دىلنى   يۇرۇتقۇچى
ئوقۇتقۇچىنىڭ بىر ئۇلۇغ ئىنسان ئىكەنلىكنى بۈگۈن بۇ رۇماننى ئوقۇپ بولۇپ يەنە قايتا بىز قىتىم ھىس قىلدىم ھەتتا گەلگۈسىدە ئوقۇتقۇچى بۇلۇپ مەنمۇ سەلىمدەك بالىلارنىڭ قەلبىگە چىراق ياقايمۇيا دەپ ئويلاپمۇ قالدىم . ئىلگىرى ئوقۇتقۇچى دېسە  پەقەت سېلىق ئۈچۈنلا دەرىس ئۆتۈپ قۇيىدىغان

چۈشتە ئاشخانىدا تاماق يەۋاتسام ئەتە قۇربان ھېيىت بۈگۈن ئاخشاملىققا ھېتلىق ئولتۇراش قىلىمىز دەپ قالدى  ،ئەتە چېيىت دىگەننى ئاڭلاپ بەكلا ھەيران قالدىم ،نىمانداق تىز؟؟؟ كاللامدا شۇ سۇئال پەيدا بولدى ،مىنىڭ خىيالىمدا يەنە خېلى كۈن بار ئىدى .
 ئىچكىرىگە كەلگەننىڭ ياقى ھېيىتمۇ ھېىتتەك تۇيۇلماس بولدى ھەر ھىيىت دىگەندە شۇندا غېرىپلىق ھىسقىلىمەن ،بىرىنچى يىلىقتىكى چاغدا ھېيىت كۈنى مەكتەپنىڭ كومپىيوتىرخانىسىدا كومپىيۇتىرغا قاراپ ئولتۇرغان ساۋاقداشلىرىمنى كورۈپ كوڭلۈم شۇندا يېرىم بولغان ئىچكىرىدە ھېيىت مانا مۇشۇنداق ئوتىدۇ .